Vind je grenzen in 3 stappen en spreek ze uit!

Wat zijn grenzen eigenlijk?

De betekenis van ‘grenzen’

In de psychologie worden grenzen omschreven als een onzichtbare lijn tussen jou en een ander. Simpel gezegd: het is weten waar jij eindigt en de ander begint. Het gaat om weten wat bij jou hoort. En wat bij een ander hoort. Het betekent verantwoordelijkheid nemen voor jouw eigen gedrag en emoties.

Volgens de ‘theory of personal space boundaries’ (Scott, 1993), hebben we allemaal grenzen en bepalen we zelf wat toelaten als het gaat om onze fysieke, mentale en spitituele omgeving.

Ik vind dat een interessante gedachte. Want dat is precies waar iedereen heeft het tegenwoordig over heeft; je grenzen aangeven Maar zelf je grenzen aangeven, blijkt vaak lastiger dan gedacht.

Ondanks dat ‘je grenzen aangeven’ tegenwoordig een populair thema is, hebben de meeste mensen nooit geleerd hoe je dit op een assertieve manier communiceert. Dat leidt vaak tot spanningen in relaties en op de werkvloer. Het leidt tot onbegrip. En tot je niet gehoord voelen. Dit kan jaren doorgaan. Misschien zelfs wel altijd. Maar het consequent negeren van je eigen grenzen, heeft altijd een negatieve impact op jezelf.

Maar hoe weet je wat jouw grens eigenlijk is?

Hoe vind je jouw grenzen? 3 stappen

  1. Herken je emoties. Grenzen worden duidelijk gemaakt door onze emoties. Maar vaak kiezen we ervoor om die emoties te negeren. Hoe voel jij als je gekleineerd wordt door je partner? Als die ene vriendin nooit rekening houdt met jou?
  2. Herken je gedachtes. Ook jouw gedachtes geven inzicht in je grenzen. Hoe praat jij tegen jezelf als je op je werk bent bijvoorbeeld? Heb je bijvoorbeeld meer negatieve of kritische gedachtes over jezelf als je bepaalde collega’s hebt gesproken?
  3. Weet welke waarden voor jou belangrijk zijn. Soms heb je niet helemaal helder wat voor jou belangrijk is in je leven. Bijvoorbeeld: je wilt reizen, werken, een nieuwe auto en een betere relatie met je partner. Om ervoor te zorgen dat de relatie met je partner beter wordt, kun je ervoor kiezen om niet meer te luisteren naar mensen die hem/haar niet goed genoeg voor je vinden. Je kunt ervoor kiezen om tijd in te plannen voor jullie samen.Door je prioriteiten op een rijtje te zetten, wordt het duidelijker wat voor jou belangrijk is en welke grenzen je moet/kan/wil aangeven.

    Maar hoe doe je dat dan? Grenzen aangeven?

    Heel eerlijk: je grenzen aangeven en jezelf uitspreken, zal in het begin lastig zijn en onnatuurlijk voor je voelen. Dat is niet gek. Je bent zo gewend om mee te gaan in wat er is en wat er gebeurt, dat je opnieuw moet gaan leren nadenken over wat jij wilt en wat goed voor jou is. Waarschijnlijk gaat dit samen met weerstand van anderen. Die zijn immers gewend dat je makkelijk met alles meegaat. Maar door grenzen te stellen ben eerlijk over wat jij wilt, vindt en nodig hebt.

    En zoals met alles: oefening baart kunst.

    Geef je grenzen aan in 5 stappen:

    1. Leer jezelf (beter) kennen. Voel, herken en erken wanneer je overweldigd wordt of uitgeput bent.
    2. Wees je ervan bewust wanneer je meer ruimte, tijd of respect nodig hebt. En bij die laatste gaat het om zowel respect voor jezelf als respect van de ander.
    3. Heb je stap 1 en 2 door? Begin dan met het aangeven van duidelijke grenzen in makkelijke situaties. Bijv: een vriendin vraagt je om af te spreken terwijl het eigenlijk niet uitkomt. Waar je normaal ‘ja natuurlijk, geen probleem’ zou zeggen, zeg je nu ‘op dit moment komt het mij niet uit. Zullen we op [andere dag] [ ander tijdstip] afspreken?
    4. Let op je taalgebruik. Maak actieve zinnen, praat vanuit je ik en hou het kort en simpel.
    5. Hou vast aan wat goed is voor jou als een ander je grens niet respecteert.

    Eén van de belangrijkste dingen bij het aangeven van grenzen is je taalgebruik. Grenzen aangeven zonder taal, zonder woorden is mogelijk, maar waarschijnlijk niet de beste manier. Denk aan het bestormen van het Capitool. Of minder drastisch; je geeft iemand een klap en gaat gewoon weg zonder iets te zeggen.

    Door te praten vanuit je eigen ‘IK’ kom je krachtig over. En voorkom je dat je aanvallend overkomt. Bijvoorbeeld: een opmerking zoals ‘Jij luistert ook nooit naar me’ zorgt ervoor dat de ander zich aangevallen voelt. Dat hij zich moet verdedigen. In plaats van dit soort uitdrukkingen over de schutting te gooien, kan je het ook reframen; ‘ik heb het gevoel dat je niet naar me luistert als ik iets wil zeggen, daarom ben ik overstuur.’ Door te spreken vanuit jouw eigen ik en door te vertellen wat je voelt, voelt de ander zich niet aangevallen. En kan hij er ook niet tegenin gaan. Het zorgt ervoor dat je met elkaar een gelijkwaardig en prettig gesprek kunt voeren. Je geeft de ander de ruimte om te reageren op een eenzelfde manier. Deze manier van communiceren is goed voor jezelf en voor de ander. Het is duidelijk en met respect. In mijn Praat Je Krachtig – 3 maanden traject, staan we uitgebreid stil bij de invloed van je taalgebruik op je zelfbeeld en op je wereldbeeld. En hoe je jouw communicatie en taalgebruik in je voordeel kunt laten werken.

    Meer weten?

    Als je hulp nodig hebt bij het vinden en uitspreken van je grenzen, laat het me weten! Ik luister graag naar je vraag. Vul het contactformulier in. Je hoort zo snel mogelijk van me!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *